Το λίπωμα αποτελεί έναν καλοήθη όγκο του λιπώδους ιστού του ανθρώπινου σώματος, με άλλα λόγια ένα καλόηθες νεόπλασμα του λιπώδους ιστού.
Συνεπώς, το λίπωμα συνιστά μία καλοήθη υπερπλασία των κυττάρων του λιπώδους ιστού σε κάποιο σημείο του ανθρώπινου σώματος, ενώ περιβάλλεται από μία λεπτή κάψα που το ξεχωρίζει από τον παρακείμενο υγιή λιπώδη ιστό.
Που οφείλεται;
Η πλειοψηφία των λιπωμάτων αφορά σε σποραδικά λιπώματα, δηλαδή σε λιπώματα τα οποία δεν οφείλονται σε κάποιους γενετικούς παράγοντες.
Υπάρχουν, ωστόσο, και λιπώματα τα οποία οφείλονται σε κληρονομικούς παράγοντες, ειδικά στα πλαίσια γενετικών συνδρόμων και τα οποία παρουσιάζονται με μεγάλη συχνότητα στα συγγενικά μέλη των οικογενειών.
Το λίπωμα συναντάται συνηθέστερα στις γυναίκες σε σύγκριση με τους άνδρες, με τη συνήθη ηλικία εμφάνισής τους να είναι μεταξύ 40 – 60 ετών, παρά το γεγονός πως μπορούν να εμφανισθούν σε οποιαδήποτε ηλικία.
Που εμφανίζεται ένα λίπωμα;
Ένα λίπωμα μπορεί πρακτικά να εμφανισθεί σε οποιοδήποτε σημείο του ανθρώπινου σώματος στο οποίο υπάρχει λιπώδης ιστός, με τα λιπώματα να μπορούν να εμφανισθούν ακόμη και στα σπλάγχνα.
Το μέγεθος ενός λιπώματος επίσης ποικίλει και μπορεί να κυμαίνεται από μερικά μόλις χιλιοστά έως και αρκετά εκατοστά.
Πότε ένα λίπωμα είναι επικίνδυνο;
Το πότε ένα λίπωμα είναι επικίνδυνο καθορίζεται σαφέστατα από πολλαπλά χαρακτηριστικά του κάθε λιπώματος.
Κατά πλειοψηφία, ένα λίπωμα είναι πρακτικά σπάνια απειλητικό για την ζωή, καθώς πρόκειται για έναν καλοήθη όγκο του λιπώδους ιστού, ενώ ο κίνδυνος εξαλλαγής του και μετατροπής του σε λιποσάρκωμα είναι εξαιρετικά μικρός.
Παρόλα αυτά, η επικινδυνότητα ενός λιπώματος προκύπτει από τη γειτνίαση του με άλλα όργανα και ανατομικές δομές, προκαλώντας διάφορα συμπτώματα και σημεία.
Στα στοιχεία που καθορίζουν ένα λίπωμα ως δυνητικά επικίνδυνο συγκαταλέγονται:
- Η σκληρή σύσταση
- Η απότομη αύξηση του μεγέθους του
- Η συνεχής αύξηση του μεγέθους του επί σειρά ετών
- Το ευμέγεθες λίπωμα, ιδιαίτερα τα λιπώματα με μέγεθος > 5 εκατοστών
- Η αιφνίδια εμφάνισή του
- Η εντόπισή του εντός κάποιου μυός (ενδομυϊκό λίπωμα)
- Η εντόπισή του πλησίον μεγάλων αγγείων στα οποία ασκεί πίεση εκ των έξω
- Η πρόκληση πόνου και δυσφορίας
- Η πρόκληση νευρολογικών συμπτωμάτων εξαιτίας της πίεσης γειτονικών νεύρων
- Τα ύποπτα χαρακτηριστικά του λιπώματος στις απεικονιστικές εξετάσεις (υπερηχογράφημα, μαγνητική τομογραφία).
Ποια είναι η ορθή αντιμετώπιση για ένα επικίνδυνο λίπωμα;
Όπως για κάθε λίπωμα που προκαλεί συμπτώματα, έτσι και για κάθε δυνητικά επικίνδυνο λίπωμα, η αντιμετώπισή του συνίσταται στην χειρουργική αφαίρεση του λιπώματος και στην επακόλουθη ιστολογική εξέταση του (βιοψία), η οποία εν τέλει θα καθορίσει και την οριστική φύση του λιπώματος.
Στο σημείο αυτό αξίζει να τονίσουμε πως η χειρουργική εξαίρεση κάθε λιπώματος, ανεξάρτητα της επικινδυνότητάς του, οφείλει και πρέπει να πραγματοποιείται επί υγιών μικροσκοπικών ορίων εκτομής, γεγονός που εξασφαλίζει την αποφυγή ενδεχόμενης υποτροπής του, ενώ ταυτόχρονα διασφαλίζει ένα άριστο θεραπευτικό αποτέλεσμα επί πιθανής παρουσίας «ύποπτων» χαρακτηριστικών στην βιοψία του.
αποστολου
Δρ. Κωνσταντίνος Γ. Αποστόλου MD, MSc, PhD
Εξειδικευμένος Χειρουργός Ενδοκρινών Αδένων, Μετεκπαιδευθείς Ιατρικής Σχολής Πανεπιστημίου Harvard
https://drapostolou.gr
